Woensdag 13 april konden we weer lezen dat het monetaire op sterven na dood is. Het ECB beleid is al geruime tijd gebaseerd op het verruimen van de geldhoeveelheid om investeringen in het bedrijfsleven te stimuleren.

http://www.nu.nl/economie/4245842/kamer-kan-krachtig-signaal-geven-ruim-monetair-ecb-beleid.html

Nederland maar ook de wat rijkere landen zijn tegen deze vorm van geldschepping, omdat je op een kunstmatige manier zorgt voor inflatie waardoor schulden lager worden, geld minder waard wordt en sparen afgestraft wordt. Op dit moment hebben we zelfs te maken met negatieve rekenrentes. Dat betekent dat het geld kost om geld op de bank te zetten. Maar ook dat we de pensioenen lager moeten indexeren omdat de rentes structureel te laag zijn om goede rendementen te realiseren.

Het Nederlandse parlement is het duidelijk oneens met het ECB-beleid (Draghi). Monetair economen zeggen zelfs dat deze manier van geldverruiming en het stimuleren van economische groei een doodlopende weg is en het einde is van het monetaire systeem. Het ECB opereert met deze verruiming buiten haar mandaat, aldus verschillende politici en hoogleraren.

Hoewel de ECB een ‘onafhankelijke’ instelling is, is een economisch monitor instituut, dat altijd op een bepaalde manier politiek bedrijft. Namelijk politiek tussen de schuldeisers en schuldenaars, rijke en arme landen, tussen monetair economen en Keynesiaanse economen, tussen spaarders en beleggers, tussen multinationals, banken en burgers en MKB etc.

Maar nog belangrijker deze weg van monetaire verruiming leidt tot een doodlopende weg. De gereedschapskist om de rentes nog meer te verlagen lijkt leeg te zijn. Het effect is miniem. De economische groei zal niet beduidend hoger worden. Dat komt omdat er alleen maar naar monetaire middelen gekeken wordt. In Europa is er veel meer aan de hand. We zijn al een relatief welvarend continent die sterk aan het vergrijzen is waarin niet heel veel kinderen geboren worden. Dat betekent dat de structurele variabelen voor economische groei laag of stabiel blijven. Bovendien zal een groot deel van de bevolking niet profiteren van economische groei omdat er niet meer banen bijkomen. Economisch rendement komt terecht bij de mensen met kapitaal, niet bij de arbeidende klasse (Piketty).

De bestedingen blijven daardoor laag, waardoor de economie niet aantrekt. Bovendien hebben veel mensen nog schulden gemaakt. Vanaf de jaren ’90 konden mensen bijna onbeperkt toegang krijgen tot krediet. Na 2008 is die kredietbubbel ingestort en zijn veel mensen in de problemen gekomen. Mensen houden mede daardoor de hand op de knip.

De ECB wil dit oplossen met monetaire verruiming. Maar dat is niet de oplossing. Daarmee los je de structurele problemen of de situatie an sich niet op. Geld komt niet terecht op de plekken waar het nodig is: MKB en burgers. Met regionaal geld of regionale ruilmiddelen kunnen we dat regionaal veel beter regelen. Ten eerste wordt het geld niet verruimd, waardoor er geen geldcreatie ontstaat. Maar het geld komt ook terecht op de plekken waar het echt nodig is. Namelijk op de plekken waar schaarste is van geld. Op dit moment is die schaarste van geld nog heel erg duur. Daar waar schaarste is en dus een hoge vraag betaald men een hoge prijs voor geld (rente). We moeten op regionaal niveau kijken hoe we die schaarste van geld kunnen doorbreken. Zodat regio’s weer vitaal worden.